Index / Terug

REMMENDE MEDICATIE IN NEDERLAND

 

De RIAGG

De Regionale Instelling voor Ambulante Geestelijke Gezondheidszorg

RIAGG's in Nederland passen op grote schaal remmers toe. Dit heeft tot gevolg dat de RIAGG-cliŽnten hun problemen niet goed meer verwerkt krijgen. Omdat ze zo niet gemakkelijk beter kunnen worden en vaak helemaal vastlopen garandeerd dit langdurig het inkomen van de behandelaars daar. Ook mede hierdoor proberen velen zelfmoord te plegen of denken erover.

RIAGG's behandelen wel ( liefst langdurig ), maar hebben geen belang bij het genezen van mensen. De chemicalieŽn waarmee ze experimenteren ( doorgaans remmers ) tot ze iets vinden dat in hun ogen "aanslaat" onderdrukken de symptomen, maar genezen helemaal niet !!!!

 

Instellingen voor

geestelijke gehandicapten en ouderen

Ook in de instellingen voor geestelijke gehandicapten en ouderen worden remmers op ongekende schaal toegepast. De verpleging heeft zo minder werk en dat is wel zo gemakkelijk en goedkoper voor de samenleving.

Artsen vinden het vaak niet leuk om bijvoorbeeld remmende slaapmedicijnen voor te schrijven zonder dat er een noodzaak voor is. Zo is het normaal dat mensen korter slapen naarmate ze ouder worden. Bejaarden hebben van nature dan ook meestal helemaal geen behoefte aan een middagdutje.

 

Psychiatrische instituut

Remmende medicatie wordt in Nederland zeer vaak toegepast op wat zij "psychiatrische patiŽnten" noemen in psychiatrische instituten ( inrichtingen ). Het effect is dat de verpleging het lekker rustig heeft. Een gevolg hiervan is dat vele slachtoffers hun problemen helemaal niet meer opgelost krijgen door de remmers. Velen plegen hierdoor zelfmoord als ze de kans krijgen of denken erover.

De "psychiatrische patiŽnt" in een instituut is een untermensch die geen privatie heeft zoals een gevangene dat heeft. Een gevangene heeft een eigen cel, TV en koelkast. Doorgaans heeft een gevangene ook een uitzicht op een vertrekdatum en iets misdaan waarvoor hij van zijn vrijheid beroofd is. Een slachtoffer in een psychiatrisch instituut heeft meestal niets misdaan en geen uitzicht op een vertrekdatum. Integendeel, ze krijgen vaak te horen dat ze er nooit meer wegkomen of op korte termijn wel weer terug zullen zijn. Ze worden de hele dag geobserveerd en kunnen zich maar beter zo rustig mogelijk houden. Relaties tussen verpleging en untermensch zijn uitgesloten. De slachtoffers zitten opgesloten in een groep op een kluitje. En als ze nog ooit weg willen komen moeten ze willoos de voorgeschreven "medicijnen" slikken en / of depots met chemicalieŽn in zich laten spuiten.

Vooral heel veel medicijnen slikken zodat hij / zij "goed beschermd is" en "beter" wordt. Echter het is een leugen, er is geen medicijn dat beter maakt. Hooguit worden de symptomen tijdelijk onderdrukt waardoor je eigenlijk niet van een medicijn kan spreken.

Wist u dat veel fabrikanten studiereisjes geven aan psychiaters die veel van hun "wonderbaarlijke medicijn" voorschrijven.

Maar helaas, iemand kan alleen zichzelf beter maken, als de omstandigheden dit toestaan en de tijd er rijp voor is, gestimuleerd met de juiste hulp en therapie uiteraard. Dat kan geen enkel chemisch gif voor hem doen. Integendeel. Overigens zijn vele mensen in de psychiatrie niet ziek, maar zeker de helft is langdurig misbruikt, mishandeld of psychisch kapot gemaakt - vaak vroeg in de kindertijd. Echter de psychiatrie heeft totaal geen antwoord op de problemen, want "problemen zijn geen ziekte". Het antwoord op signalen van de onderliggende problemen is het sederen met remmens ( dempen ).

Vreemd genoeg gebruiken de psychiaters zelf niets van het wonderbaarlijke gif dat ze dealen.

Natuurlijk helpt het wonderbaarlijke chemische gif ook helemaal niet. Het werkt als een dam, maar het water blijft komen. Uiteindelijk zal iedere dam het begeven of overlopen. Of het water zal een andere weg zoeken. Tenslotten steekt het probleem weer de kop op, die mens wil het probleem toch verwerken of leren ermee om te gaan. Wanneer deze mensen krachtige signalen gaan uitzenden ( zelfverminking / verwardheid / boosheid / alkohol of drugsmisbruik / zelfmoordpogingen / paranoÔde gedrag / psychotisch gedrag ) in hun behoefte aan hulp, liefde en begrip heeft onze middeleeuwse psychiatrie vaak geen ander antwoord dan het separeren ( in isoleercellen ) en nog meer gif tot het "aanslaat".

Dit separeren gebeurt doorgaans niet vrijwillig natuurlijk. Slachtoffers worden onder dwang en met geweld door meerdere personen afgevoerd. Om te voorkomen dat het slachtoffer met zijn probleem daar in alle eenzaamheid zelfmoord pleegt wordt tegenwoordig alle kleding afgenomen. Dit geldt ook voor incestslachtoffers. Vervolgens mogen ze speciale separeerkleding aandoen en moeten ze voor onbepaalde tijd het hok in.

Het is overigens bekent dat separeren in een isoleercel juist veroorzaakt dat zelfs gezonde mensen psychotisch worden. Maar dat heeft onze middeleeuwse psychiatrie nog niet door. Vervolgens zitten ze als een hond in een geÔsoleerde kooi, zonder WC, radio, TV of telefoon. Natuurlijk zijn slachtoffers hier niet blij mee.

Bij verzet gaat men vaak over tot het fixeren ( vastbinden met gestrekte armen en benen of het onder spanlakens vastknellen ) en/of platspuiten.

Als een gevangene in een gevangenis zijn rechten al een beetje verloren heeft, een slachtoffer in de psychiatrie is een totale untermensch.

Zo ken ik een vrouw die verkracht werd door een buitenlander die net uit de separeer ( isoleercel ) kwam. Ze kreeg een morningafterpil zodat ze niet zwanger werd en een slaapmiddel. Voor de verpleging was het probleem hiermee opgelost. Er werd geen aangifte gedaan, niets. Echter die vrouw zit wel levenslang met een grof probleem.

En een andere vrouw die moest afwassen ( corvee ) met een onberekenbare man die haar enkele weken eerder bewusteloos had geslagen. Hij sloeg haar weer en nu is ze ook nog haar voortanden kwijt. En ze was zo blij met haar mooie tanden. Er werd wederom geen aangifte gedaan en ze moest ook nog zelf een kunstgebit betalen.

Index / Terug